| Saowaphak님의 프로필♪♥ . - * : t'๏’€y : * - ...사진블로그리스트 | 도움말 |
|
♪♥ . - * : t'๏’€y : * - . ♥♪So I lay my head back down And I lift my hands and pray to be only yours I pray to be only yours I know now, you're my only hope 3월 12일 Declaration of my Freedomสอบครั้งนี้ก็. . .แย่เหมือนทุกที เหอะๆ
วิชาแรก ประกันภัย ก็. . . ชีวิตวินาศไปเรียบ สอบเรื่องประกันชีวิตกะประกันวินาศภัย คือ อ.เค้าคงเข้าใจว่าเราสอบวิชาเค้า 5 ชั่วโมง มือแทบหัก ปวดคอ วินาศไปเรียบร้อยสามย่าน ลอว์ สะคูล~
ต่อมา พยาน ก็แย่ แย่ตั้งแต่มิดเทอมละ ไฟนอลก็คงไม่ดีกว่ากันเท่าไหร่
นิติเวช autopsy กันได้เรยในห้องสอบ
ภาษี ก็ เห้อๆๆๆๆ งงกะโจทย์
วิธีพิจารณาความดคีเยาวชน ความแค้นส่วนตัว ถ้าชั้นได้เป็นผู้พิพากษาศาลเยาวชน แล้วเจอคดีเด็กยกพวกตีกัน ชั้นจะสั่งย้ายไปศาลผู้ใหญ่ให้หมด ไม่ก็ลงโทษสูงสุด ทำความเดือนร้อนให้ชาวบ้าน แถมทำให้ชั้นต้องมานั่งเรียนวิชาบ้า ๆ งี่เง่าๆ แทนที่จะทำตัวดีๆ จะได้ไม่ต้องมีเรื่อง ไม่ต้องมีทฤษฏีบ้าๆ ซีรายงานหมดไปร้อยกว่าบาท บ้านไม่ได้พิมพ์แบงค์ได้เองนะอ. ถ้าได้ต่ำกว่าบีร้องไห้ ได้บีจะงอแง 55 (ต่างกันตรงไหนวะ -*-)
ระหว่างประเทศ อ่านภาษาไทยไม่เข้าใจ เซ็ง แต่ตอบเหมือนเนะ ก็ใจชื้นขึ้นนิดนึง
แรงงาน เหมือนจะง่าย จนแอบกลัว
ข้อมูลข่าวสาร ก็ มั่วไปตามเรื่อง common sense ทั้งนั้น
สุดท้าย วันนี้ ล้มละลาย ก็ล้มละลายทางการศึกษาไปเรียบร้อย 55555
ตอบผิดแบบโง่ ๆ จะบ้าตายยยยช่างมันแล้ว เบื่อ เมื่อคืนเครียดจนนอนไม่หลับ ได้นอนเกือบตี 3
มันสอบนานมากๆๆๆๆ 2 อาทิตย์กะอีก 1 จันทร์ เว้นระยะให้แบบ สอบเสร็จวันนึงเที่ยวเล่นวันนึง ทำตัวเหมือนสอบเสร็จทุกวัน 555
วันนี้สอบเสร็จเลยไปกินฟูจิกับ เนะ ฟ้า เม
แล้วก้อมีเสี่ยเมกะเจ๊ฟ้าเลี้ยงหนัง บอกว่าเลี้ยงส่ง -*- ทำยังกะเราจะไปรบไม่กลับมางั้นอ๊ะ
ขอบคุณน้า music and lyrics สนุกมาก ๆ เรย แล้วก็ไปกินสเวนเซ่นต่อ อิ่มไม่ไหวแล้ว
เครื่องออกวันที่ 13 ตอนเช้า 6 โมงครึ่ง คงต้องไปถึงสุวรรณภูมิซักตี 3 ก่าๆ คงออกจากบ้านตี 3 มั้ง ครึ่งช.ม.ถึง หุหุ
ไว้ถ้าไปถึงแล้วจะรีบหาคอมมาอัพเดตข่าวคราวเน้อ~
special thanks :
พ่อกะแม่ ที่ช่วยสนอง need เตย ส่งไปเหยียบประเทศในฝัน >.<
พี่นกกะ แนน ที่ให้ยืมเสื้อหนาววว
ฟ้า แต้งเน้อที่บริจาคเหรียญ10 25 50 เซนต์
ฟ้า + เม ที่เลี้ยงหนังไล่เรา อิอิ
แนนหมี ที่ช่วยเป็นธุระจัดการเรื่องลงทะเบียน + จ่ายค่าเทอมให้
หวาน แนน ปุณ + อีกหลาย ๆ คน ที่ทำให้เรารอดพ้นวิกฤตการณ์ Final Examination มาได้ -*-
ส้ม แน๊ต และทุก ๆ คนที่โทร+smsมาส่ง ขอบคุณน้า
ของฝากเนี่ย. . . ให้เราถอนทุนคืนได้ก่อนนะ -*- สู้ตายยย
Bye Thailand, See ya in da next few months.
2월 1일 ~*~อีกไม่ถึงเดือนแล้วนะทุกคน. . .
ยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเลย ปิดกีฬามหาลัยก็ทำแต่รายงาน 5 ฉบับ
ตอนนี้คอมพังอีก 555 Hardisk ติด bad sector -*- เลยอุ้มไปบ้านพี่ คราวนี้ติด HD มัน 2 อันเลย หงุดหงิดดด
ต้องมาอาศัยคอมคณะ แถมรายงานวิ.เด็กก็ยังไม่เสร็จ
เยี่ยมเจงๆ
3 อาทิตย์ กับ 9 วิชา
ขี้เกียจอ่ะ
วันก่อนนู้นไปดูดวงที่ท่าพระจันทร์มาแหละ
แม่นมากกก แบมือปุ๊บ บอกเลยว่า "ขี้เกียจ"
แม่นกว่านี้มีอีกมะเนี่ย -*-
11월 12일 ...เบื่ออ่ะ เปิดเทอมได้ 2 อาทิตย์แล้ว แต่ทำไมมันเหนื่อยยังงี้
ค่าหนังสือค่าชีทร่วม 3 พันแล้ว มีแต่รุ่นเฮฟวี่เวท แงงงง
ไม่มีตังแล้วววววว เหลือพันเดียว ต้องใช้ถึงสิ้นเดือน ช่วยด้วย . . .
หนังสือหนังหาก็ยังไม่ได้เริ่มอ่านเลยยยยย
เฮ้อ มีแต่วิชา(หนังสือ)หนักๆ
ตายแน่ๆ 55
เพื่อน ๆ เทอมนี้ก้อ ขอรบกวนอีกเทอมนะ แหะๆ
7월 28일 อันตรายใกล้ ๆ ตัวสอบเสร็จทั้งที แทนที่จะมีความสุข happy ดี๊ด๊า เกิดเรื่องซะงั้น
ตอนกลับบ้าน ปกติเราจะกลับรถไฟฟ้า ต่อรถเมล์ แล้วต่อมอไซค์เข้าบ้าน
ปกติขึ้นรถเมล์มันก็ไม่มีไรอยู่แล้วอ่ะ ไม่คิดว่าจะมีไร คิดแต่ว่าจะมีที่นั่งมั้ย -*-
วันนี้ก็เหมือนทุก ๆ วัน ที่ขึ้นรถเมล์กลับบ้านตามปกติ
หลังรถก็เห็นมีเด็กนักเรียนกลุ่มนึง ก็ไม่ได้คิดอะไร
ก็ได้ที่นั่งกลาง ๆ รถ แล้วปกติเราจะเอาเลขตั๋วบนรถเมล์มานั่งบวกกันให้ได้ 24 เป็นการฆ่าเวลา
ก็นั่งบวก ๆ อยู่ ก็ได้ยินเสียงเด็กตะโกน ๆ ไรไม่รู้ ฟังไม่ได้ศัพท์
กระเป๋าก็ว่า ๆ จะตะโกนทำไม
พอจับได้ความได้ว่า แน่จริงลงมาเจอกันเลยดิ ไรประมาณนี้ ก็ไม่ได้คิดอาไร ยังคงคิดเลขเล่น
ซักพักแบบว่า คนก็เริ่มหันไปมองข้างหลัง แล้วอยู่ดี ๆ มันก็ตะโกนกันแบบ เฮ้ย เร็ว ๆ รีบขึ้นมา ป้า ๆ ออกรถ (คนขับเป็นผู้หญิง)
เราก้อแบบว่า อะไรของมันเนี่ย หันไปดูมั่ง
เหย ทำไมมันลุกขึ้นกันเด็มเลยล่ะ
แล้วเด็กผู้ชาย คนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ เรา ก็เลิกเสื้อมันขึ้น
คือแบบ ไม่น่าเกินม. 3 ม.4 อ่ะ เด็กจริง ๆ
สิ่งที่เหน็บอยู่ที่เอวมัน...
มีด
ปังตอสับหมูก็ว่าได้
ทั้งใหญ่ ทั้งโส -*-
สนิมเขลอะ
ประมาณว่า ไม่ตายด้วยคมมีด ก็คงตายเพราะบาดทะยัก
ตอนนั้นแบบ เฮ้ยยยยย ไม่ไหวแล้วอ่ะ สุด ๆ
แถมไอ้พวกข้างล่างก็วิ่งตามมาทัน
เข้าใจนะคะว่าถนนเมืองไทย. . .รถติด. . .
นะ พี่แกก็เขวี้ยงไรไม่รู้ขึ้นมาบนรถอ่ะ กระจกแตกทั้งคัน
แล้วแบบ อยู่บนรถเมล์ จะหนีไปไหนได้ สิ่งที่กั้นอยู่ โห มันน่าเชื่อถือมากว่าจะไม่มีอะไรสามารถทะลุเข้ามาได้. . . .
ตอนมันเขวี้ยงๆ ขึ้นมา ก็เอากระเป๋ามาบังหัวอ่ะนะ (พร้อมกะคิดในใจ ประมวลวิแพ่งมันจะกั้นอะไรได้มั้ยเนี่ย)
ก็แบบ มีคนตะโกนขึ้นมาว่า
"ระเบิด"
เฮือก. . .
แล้วก็มีกลิ่นควันโชยมา. . .
คือตอนนั้นสิ่งแรกที่คิดถึงขึ้นมาเลย คือพ่อกับแม่อ่ะ
แบบ จริงๆนะ
อารมณ์ว่า ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ เรียนก็ยังไม่จบ
นี่ชั้นต้องเอาชีวิตมาทิ้งกับไอ้ศักดิ์ศรีบ้า ๆ ของกลุ่มนักเลงในคราบนักเรียนเหรอเนี่ย
โห พรุ่งนี้คงได้ขึ้นหน้าหนึ่ง "นิสิตจุฬา สังเวยชีวิตนักเรียนตีกัน"
ระทึกจริง ๆ
ดีที่รอดมาได้
ระเบิดนั่นสงสัยระเบิดควัน
ไอ่โรคจิต
อยากรู้นัก ไอ้พวกบ้านั่นจะไปลงเอยที่คุกไหน
ฮึ่ยยยย
ชีวิตคนเรามันก็ไม่แน่เนอะ ตอนเช้าออกจากบ้านไป ตอนเย็นจะได้กลับเข้ามารึเปล่าก็ไม่รู้
เสี่ยงอยู่ทุกวี่วัน
อยากทำไรก็รีบ ๆ ทำซะ ก่อนที่จะไม่มีโอกาส
เฮ้อ~
อย่าให้ชั้นเป็นศาล จะตัดสินคดีพวกนี้ให้หนัก ๆ ไปเลย
ส่งไปอยู่ชายแดนภาคใต้ซะให้เข็ด ไม่ก็ขังลืม ชิ ๆ 6월 5일 AbNormal'493 - 4 มิถุนายน รับน้องก้าวใหม่
วันที่ 3
นัดเพื่อน ๆ ที่ดันกิ้ง แล้วโบกแท๊กซี่ไปกัน
เจอแท๊กซี่กวน น่ากลัวมากมาย ดีที่ไม่ได้ขึ้นมาคนเดียว
ไปถึงก็ไปดึง ๆ น้อง ปีนี้แย่อ่ะ ให้ดึงน้องเอง บางคนก็ไม่รู้ว่าจะไปไหน อย่างน้อยถ้ากำหนดบ้านให้ เค้าก็ยังมีที่ไปอ่ะนะ นี่อาราย -*-
ตอนแรก ๆ ก็แอบงีด น้องน้อยมาก แต่ไปถามมาก็เป็นงี้เกือบทุกบ้าน
ก็ทำกิจกรรม เล่นเกมส์กัน
ตอนบ่ายมีสอนน้องบูมบาก้า (สอนเพื่อออ เดี๋ยวห้องเชียร์ก้อสอน)
พอดีบ้านเรามีลีดจุฬาฯ กะลีดทันตะฯ เลยมีโชว์ หุหุ
ตอนเย็นก็มีคอนเสิร์ต CU band กับ paradox
จ้าง paradox มาเพื่อออออ แค่ CU band วงเดียวก็พอละ มันส์ก่าอีก
Dance กระจายค่ะ
โดยเฉพาะพี่พีกับพี่ปื๊ด . . . อึ้งสุด ๆ 55
ไม่น่าเชื่อว่าพี่ ๆ จะแดนซ์ขนาดน้านนน อัพยามารึเปล่าคะ 555
พวกน้อง ๆ ก็แดนซ์กันอยู่ข้างล่าง เป็นหมู่คณะดี เห็นแล้วฮา
จบคอนเสิร์ตไปต่อข้าวสาร
กินเหล้า (ครั้งแรกนะเนี่ย) กะคอทเทลอย่างละแก้ว
แล้วไหงต้องจ่ายเท่ากะพวกที่กินเป็นน้ำฟะ -*-
ไม่คุ้มเลยรู้งี้กินเยอะก่านี้ดีก่า
เรากะเบิร์ดไปนอนค้างบ้านปูกัน กว่าจะได้นอนตีสาม เพราะใครไม่รู้เอาแต่คุย 555
วันที่ 4
ตื่น 6 โมง
เมื่อคืนก็กลับไปตอนพ่อกะแม่ปูนอนแล้ว ตอนเช้าก้อออกจากบ้านก่อนเค้าตื่นกัน เหอ ๆ
ขึ้นแท๊กซี่มาจุฬาฯ
วันนี้น้องก็มาน้อยอ่ะ สงสัยเป็นเพราะวันรุ่งขึ้นเปิดเทอม
เพราะไอ้ admission เฮงซวยยยยยย
ซวยทั้งพี่ ซวยทั้งน้อง ทำกำหนดการทุกอย่างเลื่อน ๆ
ยกเว้นเปิดเทอมที่เลื่อนไม่ได้. . .
เลยได้รับน้องแค่ 2 วันเอง ฮึ่ยยยยย
วันนี้ก็ไม่มีไรอ่ะ เล่นเกมส์ สันฯ กัน แล้วก็มีเซอร์ไพร้น้องที่เกิดวันนี้ 2 คน
ตอนบ่ายมีกีฬาสีเมือง
เค้าบอกว่ากีฬาสีน่ะนะ. . .
แต่แข่งบ้าไรไม่รู้ ติงต๊องเหอะ
กินวิบากชัด ๆ
ใต้ตึก sci เสียงก็ก้องอ่ะนะ แล้วยิ่งไปเจอบ้านเอช้วน
พี่แกมาทั้งวงดุริยางค์
เสียงก็ก้อง ๆ พูดกันไม่รู้เรื่องเลย
ตอนสันฯ ยิ่งแล้วใหญ่ ไม่รู้เรื่องสุด ๆ
ตะโกนจนคอแตกยังแทบไม่ได้ยินเสียงตัวเอง
เลยจะรวมตัวกัน 5 บ้าน ไม่สนไอ่บ้านเอช้วน
แต่ก็มีปัญหาไรไม่รุ้
เซ็งอบจ. คิดได้ไง รวมกันใต้ตึก sci
เสียงก้องจะตาย
ยิ่งเจอบ้านไร้มารยาทนั่นเข้าไป เอาเหอะ เข้าใจว่ากำลังมันส์ แต่ขอนิดนึง -*-
ปีนี้มาแปลก มีประกาศรางวัลบ้านดีเด่น
บ้านเราได้ เย้ๆ
ได้มาเป็นใบประกาศ (เอามาเพื่อ -*-)
อ่อ ได้เจอลูกตาล AF ด้วย พอดีน้องสาวเค้าอยู่บ้านนี้ สวยดีทั้งพี่ทั้งน้อง
สันฯ รวมกันเสร็จก็บายศรี
ไม่ได้ feel อ่ะ มันตอนเย็น ต้องซักเที่ยงคืน แต่พอดีฝนตก ๆ ก็มืด ๆ ดี
แรกๆก็พูดซึ้ง ๆ อยู่ แต่หลัง ๆ เริ่มออกแนวฮา -*-
ร่วมด้วยช่วยกันหลาย ๆ คน
น้อง 1 ต่อพี่ 6
บอกน้องด้ายมันมีน้อย ใช้สอยอย่างประหยัด
แล้วก็พาน้องไปเลี้ยงกันต่อที่สามย่าน
กว่าจะได้กลับบ้าน ได้นอน 5 ทุ่ม
แล้ววันนี้ตื่นทั้งหมด 5 รอบ -*-
6 โมง รอบนึงรับโทสับ ตอนเกือบ ๆ 8โมงมาลงทะเบียน นอนต่อ แล้วตื่นเพราะโทสับอีก 2 รอบ
สรุปตื่นจิง ๆ บ่าย 2 ก่าๆ -*-
ก็สำหรับงานรับน้องปีนี้ ก็ขอบคุณ เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคนนะคะ ที่เหนื่อยด้วยกันมาตลอด
ขอบคุณที่มาช่วยกันสานต่อบ้านหลังนี้
ขอบคุณที่รักกัน >.<
ยังไงปีหน้า เจอกันอีกน้า รักพวกแกจริง ๆ
ป.ล. อยากรับน้อง 3 วันแบบค้างคืนง๊า โหย สันฯไม่คุ้มที่ซ้อมมาเลยจริง ๆ
ป.ล.2 เสียดายไม่ได้ให้ใครเซ็นเฟรนชิพ ตอนนั้นอารมณ์กำลังเหนื่อย + หิว + เหนียวตัว ไม่ค่อยอยากทำไรมาก อยากนั่งเฉยๆ -*- ยังไงก็ช่วยพิมพ์ในนี้แทนเซ็นเฟรนชิพละกันนะ 555 |
|
||||
|
|