Saowaphak님의 프로필♪♥ . - * : t'๏’€y : * - ...사진블로그리스트 도구 도움말

Suphakul Saowaphak

직업
관심 분야
Student At ChuLaLongKorn University Love is not finding the right person But creating the right relationship.

It is not how much love we have in the beginning But how much love we build until the end.
추가한 리스트 항목이 없습니다.

♪♥ . - * : t'๏’€y : * - . ♥♪

So I lay my head back down And I lift my hands and pray to be only yours I pray to be only yours I know now, you're my only hope
사진(1/37)
3월 12일

Declaration of my Freedom

 
สอบครั้งนี้ก็. . .แย่เหมือนทุกที เหอะๆ
วิชาแรก ประกันภัย ก็. . . ชีวิตวินาศไปเรียบ สอบเรื่องประกันชีวิตกะประกันวินาศภัย คือ อ.เค้าคงเข้าใจว่าเราสอบวิชาเค้า 5 ชั่วโมง มือแทบหัก ปวดคอ วินาศไปเรียบร้อยสามย่าน ลอว์ สะคูล~
 
ต่อมา พยาน ก็แย่ แย่ตั้งแต่มิดเทอมละ ไฟนอลก็คงไม่ดีกว่ากันเท่าไหร่
 
นิติเวช autopsy กันได้เรยในห้องสอบ
 
ภาษี ก็ เห้อๆๆๆๆ งงกะโจทย์
 
วิธีพิจารณาความดคีเยาวชน ความแค้นส่วนตัว ถ้าชั้นได้เป็นผู้พิพากษาศาลเยาวชน แล้วเจอคดีเด็กยกพวกตีกัน ชั้นจะสั่งย้ายไปศาลผู้ใหญ่ให้หมด ไม่ก็ลงโทษสูงสุด ทำความเดือนร้อนให้ชาวบ้าน แถมทำให้ชั้นต้องมานั่งเรียนวิชาบ้า ๆ งี่เง่าๆ แทนที่จะทำตัวดีๆ จะได้ไม่ต้องมีเรื่อง ไม่ต้องมีทฤษฏีบ้าๆ ซีรายงานหมดไปร้อยกว่าบาท บ้านไม่ได้พิมพ์แบงค์ได้เองนะอ.  ถ้าได้ต่ำกว่าบีร้องไห้ ได้บีจะงอแง 55 (ต่างกันตรงไหนวะ -*-)
 
ระหว่างประเทศ อ่านภาษาไทยไม่เข้าใจ เซ็ง แต่ตอบเหมือนเนะ ก็ใจชื้นขึ้นนิดนึง
 
แรงงาน เหมือนจะง่าย จนแอบกลัว
 
ข้อมูลข่าวสาร ก็ มั่วไปตามเรื่อง common sense ทั้งนั้น
 
สุดท้าย วันนี้ ล้มละลาย ก็ล้มละลายทางการศึกษาไปเรียบร้อย 55555
 
ตอบผิดแบบโง่ ๆ จะบ้าตายยยยช่างมันแล้ว เบื่อ เมื่อคืนเครียดจนนอนไม่หลับ ได้นอนเกือบตี 3
 
มันสอบนานมากๆๆๆๆ 2 อาทิตย์กะอีก 1 จันทร์ เว้นระยะให้แบบ สอบเสร็จวันนึงเที่ยวเล่นวันนึง ทำตัวเหมือนสอบเสร็จทุกวัน 555
 
วันนี้สอบเสร็จเลยไปกินฟูจิกับ เนะ ฟ้า เม
 
แล้วก้อมีเสี่ยเมกะเจ๊ฟ้าเลี้ยงหนัง บอกว่าเลี้ยงส่ง -*- ทำยังกะเราจะไปรบไม่กลับมางั้นอ๊ะ
 
ขอบคุณน้า music and lyrics สนุกมาก ๆ เรย แล้วก็ไปกินสเวนเซ่นต่อ อิ่มไม่ไหวแล้ว
 
เครื่องออกวันที่ 13 ตอนเช้า 6 โมงครึ่ง คงต้องไปถึงสุวรรณภูมิซักตี 3 ก่าๆ คงออกจากบ้านตี 3 มั้ง ครึ่งช.ม.ถึง หุหุ
 
ไว้ถ้าไปถึงแล้วจะรีบหาคอมมาอัพเดตข่าวคราวเน้อ~
 
special thanks :
พ่อกะแม่ ที่ช่วยสนอง need เตย ส่งไปเหยียบประเทศในฝัน >.<
 
พี่นกกะ แนน ที่ให้ยืมเสื้อหนาววว
 
ฟ้า แต้งเน้อที่บริจาคเหรียญ10 25 50 เซนต์
 
ฟ้า + เม ที่เลี้ยงหนังไล่เรา อิอิ
 
แนนหมี ที่ช่วยเป็นธุระจัดการเรื่องลงทะเบียน + จ่ายค่าเทอมให้
 
หวาน แนน ปุณ + อีกหลาย ๆ คน ที่ทำให้เรารอดพ้นวิกฤตการณ์ Final Examination มาได้ -*-
 
ส้ม แน๊ต และทุก ๆ คนที่โทร+smsมาส่ง ขอบคุณน้า
 
 
ของฝากเนี่ย. . . ให้เราถอนทุนคืนได้ก่อนนะ -*- สู้ตายยย
 
 
Bye Thailand, See ya in da next few months.
 
 
 
2월 1일

~*~

 
อีกไม่ถึงเดือนแล้วนะทุกคน. . .
 
 
ยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเลย ปิดกีฬามหาลัยก็ทำแต่รายงาน 5 ฉบับ
 
ตอนนี้คอมพังอีก 555 Hardisk ติด bad sector -*- เลยอุ้มไปบ้านพี่ คราวนี้ติด HD มัน 2 อันเลย หงุดหงิดดด
 
ต้องมาอาศัยคอมคณะ แถมรายงานวิ.เด็กก็ยังไม่เสร็จ
 
เยี่ยมเจงๆ
 
3 อาทิตย์ กับ 9 วิชา
 
ขี้เกียจอ่ะ
 
วันก่อนนู้นไปดูดวงที่ท่าพระจันทร์มาแหละ
 
แม่นมากกก แบมือปุ๊บ บอกเลยว่า "ขี้เกียจ"
 
แม่นกว่านี้มีอีกมะเนี่ย -*-
 
 
11월 12일

...

เบื่ออ่ะ เปิดเทอมได้ 2 อาทิตย์แล้ว แต่ทำไมมันเหนื่อยยังงี้
 
ค่าหนังสือค่าชีทร่วม 3 พันแล้ว มีแต่รุ่นเฮฟวี่เวท แงงงง
 
ไม่มีตังแล้วววววว เหลือพันเดียว ต้องใช้ถึงสิ้นเดือน ช่วยด้วย . . .
 
หนังสือหนังหาก็ยังไม่ได้เริ่มอ่านเลยยยยย
 
เฮ้อ มีแต่วิชา(หนังสือ)หนักๆ
 
ตายแน่ๆ 55
 
เพื่อน ๆ เทอมนี้ก้อ ขอรบกวนอีกเทอมนะ  แหะๆ
 
 
7월 28일

อันตรายใกล้ ๆ ตัว

สอบเสร็จทั้งที แทนที่จะมีความสุข happy ดี๊ด๊า เกิดเรื่องซะงั้น
 
ตอนกลับบ้าน ปกติเราจะกลับรถไฟฟ้า ต่อรถเมล์ แล้วต่อมอไซค์เข้าบ้าน
 
ปกติขึ้นรถเมล์มันก็ไม่มีไรอยู่แล้วอ่ะ ไม่คิดว่าจะมีไร คิดแต่ว่าจะมีที่นั่งมั้ย -*-
 
วันนี้ก็เหมือนทุก ๆ วัน ที่ขึ้นรถเมล์กลับบ้านตามปกติ
 
หลังรถก็เห็นมีเด็กนักเรียนกลุ่มนึง ก็ไม่ได้คิดอะไร
 
ก็ได้ที่นั่งกลาง ๆ รถ แล้วปกติเราจะเอาเลขตั๋วบนรถเมล์มานั่งบวกกันให้ได้ 24 เป็นการฆ่าเวลา
 
ก็นั่งบวก ๆ อยู่ ก็ได้ยินเสียงเด็กตะโกน ๆ ไรไม่รู้ ฟังไม่ได้ศัพท์
 
กระเป๋าก็ว่า ๆ จะตะโกนทำไม
 
พอจับได้ความได้ว่า แน่จริงลงมาเจอกันเลยดิ ไรประมาณนี้ ก็ไม่ได้คิดอาไร ยังคงคิดเลขเล่น
 
ซักพักแบบว่า คนก็เริ่มหันไปมองข้างหลัง แล้วอยู่ดี ๆ มันก็ตะโกนกันแบบ เฮ้ย เร็ว ๆ รีบขึ้นมา ป้า ๆ ออกรถ (คนขับเป็นผู้หญิง)
 
เราก้อแบบว่า อะไรของมันเนี่ย หันไปดูมั่ง
 
เหย ทำไมมันลุกขึ้นกันเด็มเลยล่ะ
 
แล้วเด็กผู้ชาย คนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ เรา ก็เลิกเสื้อมันขึ้น
 
คือแบบ ไม่น่าเกินม. 3 ม.4 อ่ะ เด็กจริง ๆ
 
สิ่งที่เหน็บอยู่ที่เอวมัน...
 
มีด
 
ปังตอสับหมูก็ว่าได้
ทั้งใหญ่ ทั้งโส -*-
สนิมเขลอะ
 
ประมาณว่า ไม่ตายด้วยคมมีด ก็คงตายเพราะบาดทะยัก
 
ตอนนั้นแบบ เฮ้ยยยยย ไม่ไหวแล้วอ่ะ สุด ๆ
 
แถมไอ้พวกข้างล่างก็วิ่งตามมาทัน
เข้าใจนะคะว่าถนนเมืองไทย. . .รถติด. . .
 
นะ พี่แกก็เขวี้ยงไรไม่รู้ขึ้นมาบนรถอ่ะ กระจกแตกทั้งคัน
 
แล้วแบบ อยู่บนรถเมล์ จะหนีไปไหนได้ สิ่งที่กั้นอยู่ โห มันน่าเชื่อถือมากว่าจะไม่มีอะไรสามารถทะลุเข้ามาได้. . . .
 
 
ตอนมันเขวี้ยงๆ ขึ้นมา ก็เอากระเป๋ามาบังหัวอ่ะนะ (พร้อมกะคิดในใจ ประมวลวิแพ่งมันจะกั้นอะไรได้มั้ยเนี่ย)
ก็แบบ มีคนตะโกนขึ้นมาว่า
 
"ระเบิด"
 
เฮือก. . .
แล้วก็มีกลิ่นควันโชยมา. . .
 
คือตอนนั้นสิ่งแรกที่คิดถึงขึ้นมาเลย คือพ่อกับแม่อ่ะ
 
แบบ จริงๆนะ
อารมณ์ว่า ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ เรียนก็ยังไม่จบ
นี่ชั้นต้องเอาชีวิตมาทิ้งกับไอ้ศักดิ์ศรีบ้า ๆ ของกลุ่มนักเลงในคราบนักเรียนเหรอเนี่ย
 
โห พรุ่งนี้คงได้ขึ้นหน้าหนึ่ง "นิสิตจุฬา สังเวยชีวิตนักเรียนตีกัน"
 
ระทึกจริง ๆ
 
ดีที่รอดมาได้
 
ระเบิดนั่นสงสัยระเบิดควัน
ไอ่โรคจิต
 
 
อยากรู้นัก ไอ้พวกบ้านั่นจะไปลงเอยที่คุกไหน
 
ฮึ่ยยยย
 
 
 
ชีวิตคนเรามันก็ไม่แน่เนอะ ตอนเช้าออกจากบ้านไป ตอนเย็นจะได้กลับเข้ามารึเปล่าก็ไม่รู้
เสี่ยงอยู่ทุกวี่วัน
 
อยากทำไรก็รีบ ๆ ทำซะ ก่อนที่จะไม่มีโอกาส
 
เฮ้อ~
 
อย่าให้ชั้นเป็นศาล จะตัดสินคดีพวกนี้ให้หนัก ๆ ไปเลย
ส่งไปอยู่ชายแดนภาคใต้ซะให้เข็ด ไม่ก็ขังลืม ชิ ๆ
6월 5일

AbNormal'49

3 - 4 มิถุนายน รับน้องก้าวใหม่
 
วันที่ 3
นัดเพื่อน ๆ ที่ดันกิ้ง แล้วโบกแท๊กซี่ไปกัน
เจอแท๊กซี่กวน น่ากลัวมากมาย ดีที่ไม่ได้ขึ้นมาคนเดียว
 
ไปถึงก็ไปดึง ๆ น้อง ปีนี้แย่อ่ะ ให้ดึงน้องเอง บางคนก็ไม่รู้ว่าจะไปไหน อย่างน้อยถ้ากำหนดบ้านให้ เค้าก็ยังมีที่ไปอ่ะนะ นี่อาราย -*-
 
ตอนแรก ๆ ก็แอบงีด น้องน้อยมาก แต่ไปถามมาก็เป็นงี้เกือบทุกบ้าน
ก็ทำกิจกรรม เล่นเกมส์กัน
 
ตอนบ่ายมีสอนน้องบูมบาก้า (สอนเพื่อออ เดี๋ยวห้องเชียร์ก้อสอน)
 
พอดีบ้านเรามีลีดจุฬาฯ กะลีดทันตะฯ เลยมีโชว์ หุหุ
 
ตอนเย็นก็มีคอนเสิร์ต CU band กับ paradox
 
จ้าง paradox มาเพื่อออออ แค่ CU band วงเดียวก็พอละ มันส์ก่าอีก
 
Dance กระจายค่ะ
 
โดยเฉพาะพี่พีกับพี่ปื๊ด . . . อึ้งสุด ๆ 55
 
ไม่น่าเชื่อว่าพี่ ๆ จะแดนซ์ขนาดน้านนน อัพยามารึเปล่าคะ 555
พวกน้อง ๆ ก็แดนซ์กันอยู่ข้างล่าง เป็นหมู่คณะดี เห็นแล้วฮา
 
จบคอนเสิร์ตไปต่อข้าวสาร
กินเหล้า (ครั้งแรกนะเนี่ย) กะคอทเทลอย่างละแก้ว
แล้วไหงต้องจ่ายเท่ากะพวกที่กินเป็นน้ำฟะ -*-
ไม่คุ้มเลยรู้งี้กินเยอะก่านี้ดีก่า
 
เรากะเบิร์ดไปนอนค้างบ้านปูกัน กว่าจะได้นอนตีสาม เพราะใครไม่รู้เอาแต่คุย 555
 
วันที่ 4
 
ตื่น 6 โมง
เมื่อคืนก็กลับไปตอนพ่อกะแม่ปูนอนแล้ว ตอนเช้าก้อออกจากบ้านก่อนเค้าตื่นกัน เหอ ๆ
ขึ้นแท๊กซี่มาจุฬาฯ
 
วันนี้น้องก็มาน้อยอ่ะ สงสัยเป็นเพราะวันรุ่งขึ้นเปิดเทอม
เพราะไอ้ admission เฮงซวยยยยยย
ซวยทั้งพี่ ซวยทั้งน้อง ทำกำหนดการทุกอย่างเลื่อน ๆ
ยกเว้นเปิดเทอมที่เลื่อนไม่ได้. . .
 
เลยได้รับน้องแค่ 2 วันเอง ฮึ่ยยยยย
 
วันนี้ก็ไม่มีไรอ่ะ เล่นเกมส์ สันฯ กัน แล้วก็มีเซอร์ไพร้น้องที่เกิดวันนี้ 2 คน
 
ตอนบ่ายมีกีฬาสีเมือง
เค้าบอกว่ากีฬาสีน่ะนะ. . .
แต่แข่งบ้าไรไม่รู้ ติงต๊องเหอะ
กินวิบากชัด ๆ 
ใต้ตึก sci เสียงก็ก้องอ่ะนะ แล้วยิ่งไปเจอบ้านเอช้วน
พี่แกมาทั้งวงดุริยางค์
เสียงก็ก้อง ๆ พูดกันไม่รู้เรื่องเลย
ตอนสันฯ ยิ่งแล้วใหญ่ ไม่รู้เรื่องสุด ๆ
ตะโกนจนคอแตกยังแทบไม่ได้ยินเสียงตัวเอง
เลยจะรวมตัวกัน 5 บ้าน ไม่สนไอ่บ้านเอช้วน
แต่ก็มีปัญหาไรไม่รุ้
 
เซ็งอบจ. คิดได้ไง รวมกันใต้ตึก sci
เสียงก้องจะตาย
 
ยิ่งเจอบ้านไร้มารยาทนั่นเข้าไป เอาเหอะ เข้าใจว่ากำลังมันส์ แต่ขอนิดนึง -*-
 
ปีนี้มาแปลก มีประกาศรางวัลบ้านดีเด่น
บ้านเราได้ เย้ๆ
ได้มาเป็นใบประกาศ (เอามาเพื่อ -*-)
 
อ่อ ได้เจอลูกตาล AF ด้วย พอดีน้องสาวเค้าอยู่บ้านนี้ สวยดีทั้งพี่ทั้งน้อง
 
สันฯ รวมกันเสร็จก็บายศรี
 
ไม่ได้ feel อ่ะ มันตอนเย็น ต้องซักเที่ยงคืน แต่พอดีฝนตก ๆ ก็มืด ๆ ดี
 
แรกๆก็พูดซึ้ง ๆ อยู่ แต่หลัง ๆ เริ่มออกแนวฮา -*-
ร่วมด้วยช่วยกันหลาย ๆ คน
น้อง 1 ต่อพี่ 6
บอกน้องด้ายมันมีน้อย ใช้สอยอย่างประหยัด
 
แล้วก็พาน้องไปเลี้ยงกันต่อที่สามย่าน
 
กว่าจะได้กลับบ้าน ได้นอน 5 ทุ่ม
 
แล้ววันนี้ตื่นทั้งหมด 5 รอบ -*-
 
6 โมง รอบนึงรับโทสับ ตอนเกือบ ๆ 8โมงมาลงทะเบียน นอนต่อ แล้วตื่นเพราะโทสับอีก 2 รอบ
 
สรุปตื่นจิง ๆ บ่าย 2 ก่าๆ -*-
 
 
 
ก็สำหรับงานรับน้องปีนี้ ก็ขอบคุณ เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคนนะคะ ที่เหนื่อยด้วยกันมาตลอด
 
ขอบคุณที่มาช่วยกันสานต่อบ้านหลังนี้
 
ขอบคุณที่รักกัน >.<
 
ยังไงปีหน้า เจอกันอีกน้า รักพวกแกจริง ๆ
 
 
 
ป.ล. อยากรับน้อง 3 วันแบบค้างคืนง๊า โหย สันฯไม่คุ้มที่ซ้อมมาเลยจริง ๆ
ป.ล.2 เสียดายไม่ได้ให้ใครเซ็นเฟรนชิพ ตอนนั้นอารมณ์กำลังเหนื่อย + หิว + เหนียวตัว ไม่ค่อยอยากทำไรมาก อยากนั่งเฉยๆ -*- ยังไงก็ช่วยพิมพ์ในนี้แทนเซ็นเฟรนชิพละกันนะ 555